Levenscyclusinventaris ten gunste van textielrecyclage

15 december 2020

Het in Hauts-de-France gevestigde CD2E ontwikkelt levenscyclusinventarissen (LCI) die moeten leiden tot een betere milieubalans van de producten. In het kader van Retex worden drie waardeketens onder de loep genomen (twee met mechanische recyclage en één met chemische recyclage).

Het recyclage-idee is op zich uiteraard al verdienstelijk. Om deze inventaris echter objectief te valideren, moet met het idee mee rekening gehouden worden bij de levenscyclusanalyse (LCA). De inventaris is een algemene tool met verschillende criteria om de milieu-impact te beoordelen. Het is een duidelijk afgebakende methode op basis van normen (hij voldoet aan de normen ISO 1440-44) en meet de kwantificeerbare gevolgen van producten en diensten voor het milieu. Hij beoordeelt de impact vanaf de grondstofwinning tot het stadium afdanking of hergebruik van afval.

Hij onderscheidt zich van de koolstofbalans, want die analyseert de CO2-uitstoot. “Deze methode houdt met verschillende indicatoren rekening. In een ecoconceptieaanpak moet immers gelet worden op de overdrachten van verontreiniging tussen indicatoren,” verklaart Romain Breuil, adviseur ACV en ecoconceptie voor de cluster kringloopeconomie en het [avniR]-platform van het CD2E. Hij begeleidt ondernemingen en economische sectoren van Hauts-de-France met concrete oplossingen naar eco-transitie.

In de eerste stap van een LCA wordt de studieperimeter gedefinieerd. “Het is belangrijk om de functie-eenheid te omschrijven, d.w.z. om de impact te berekenen ten opzichte van een functie of dienst van het product. Dankzij de functie-eenheid kunnen producten met elkaar vergeleken worden op het vlak van wat ze opleveren,” preciseert Romain Breuil. Zo wordt de impact van een T-shirt bestudeerd door na te gaan hoeveel keer hij op één jaar tijd gedragen en gewassen wordt.

Een doorslaggevende stap in de LCA

De levenscyclusinventaris opmaken is de tweede onmisbare stap van een LCA. Hierin moeten alle gegevens worden opgenomen aan de hand waarvan de impact van de functie-eenheid, alle inputs en outputs van het studiedomein in een model kunnen worden gegoten. “We zamelen de gegevens van industriëlen in om de levenscyclus in een model te kunnen gieten, en onze LCA-software zet deze inventaris om in impactwaarde”, voegt Romain Breuil nog toe. Tijdens de laatste stap worden de resultaten geïnterpreteerd en geanalyseerd om dan te bepalen op welke vlakken de ecoconceptie beter kan.

In het kader van Retex worden zo drie waardeketens (mechanische recyclage katoen-polyester, mechanische recyclage 100% katoen en chemische recyclage 100% polyester) en meer bepaald garen dat van deze recyclageprocessen afkomstig is, grondig onderzocht. “We baseren ons op de experimenten die Retex realiseert, om de gegevens in te zamelen van de industriëlen die bij deze projecten betrokken zijn, en daarmee dan de LCI te creëren. De bedoeling is om de databanken te verrijken en de gegevens ter beschikking te stellen van de actoren die garen afkomstig van textielrecyclage in modellen willen gieten,” besluit Romain Breuil.